Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

Επανακυκλοφορεί ο δίσκος "Danai canta a Neruda" "Η Δανάη τραγουδάει Νερούδα"

Μια σπουδαία μουσική είδηση: ο δίσκος που ηχογράφησε η Δανάη στη Χιλή με τίτλο Danai canta a Neruda (Η Δανάη τραγουδάει Νερούδα) κυκλοφορεί ξανά--και μάλιστα κυκλοφορεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Είναι νομίζω πλέον γνωστό ότι το μεγαλύτερο μέρος της δικτατορίας η Δανάη το πέρασε στη Χιλή, στην οποία είχε πάει για πρώτη φορά το 1966 για να επισκεφτεί την αδελφή της, τη σπουδαία εθνομουσικολόγο, φλαουτίστα και χορεύτρια Μίρκα Στρατηγοπούλου. Σε εκείνη την πρώτη επίσκεψη η Δανάη γνώρισε τον ποιητή Πάβλο Νερούδα και τους ένωσε η αγάπη τους για την ποίηση, για τον Γιάννη Ρίτσο και για την Ελλάδα.


Στο διάστημα 1967-73 η Δανάη Στρατηγοπούλου εργάστηκε με επιμονή και ενθουσιασμό για να συνδέσει τον πολιτισμό της Ελλάδας και της Χιλής. Ξεκίνησε να μεταφράζει στα ελληνικά το έργο του Νερούδα, έδωσε συναυλίες ελληνικού τραγουδιού (όχι μόνο στη Χιλή αλλά και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής) και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο ελληνική λαογραφία και ελληνική δημοτική ποίηση--δημοσίευσε μάλιστα για την επετηρίδα του πανεπιστημίου σχετικές μελέτες αλλά και τα Τραγούδια των Ελλήνων, μια συλλογή με τα 44 γνωστότερα ελληνικά δημοτικά τραγούδια. Αρχικά δίδαξε ως καθηγήτρια ah honorem ενώ την περίοδιο 1972-73 ως τακτική έμμισθη καθηγήτρια. Κάποια στιγμή, το 1969 νομίζω, αποφάσισε να μελοποιήσει στίχους του Πάβλο Νερούδα. Αυτό θα συνέβαινε στην ουσία για πρώτη φορά παγκοσμίως (είχε προηγηθεί η μελοποίηση δυο αποσπασμάτων του έργου του στη Χιλή ενώ το Canto General του Μίκη Θεοδωράκη ακολούθησε αργότερα). Επέλεξε λοιπόν οκτώ από τα ποιήματά του και όταν ο Νερούδα άκουσε το αποτέλεσμα δήλωσε ενθουσιασμένος ότι η δουλειά της Δανάης αποτελεί αναδημιουργία της ποίησής του! Περιγράφοντας τον ενθουσιασμό και των δύο για αυτή τη δουλειά, η Δανάη θυμόταν ότι όταν η ίδια και ο Νερούδα υπέγραψαν τα σχετικά έγγραφα που θα τους επέτρεπαν να πληρώνονται ποσοστά από τις πωλήσεις του δίσκου τους, τους άρεσαν τόσο πολύ τα έντυπα με τη μια υπογραφή δίπλα στην άλλη, που τελικά προτίμησαν να τα κρατήσουν στο αρχείο τους και να μην τα καταθέσουν...

Στα οκτώ αυτά τραγούδια η Δανάη πρόσθεσε τέσσερα ελληνικά δικά της τραγούδια. Από αυτά, το "Φουρτούνα θάλασσα" το είχε ήδη ηχογραφήσει στην Ελλάδα, στον δίσκο Η Δανάη τραγουδάει Δανάη το 1965. Από τα άλλα τρία ελληνικά τραγούδια, ξεχωριστή θέση έχει το αυτοβιογραφικό "Ξεκίνησα Μίρκα" στο οποίο περιγράφει τα συναισθήματά της για αυτό τον δρόμο που την έφερε κοντά στη Μίρκα και στη Χιλή που τόσο αγάπησε.


Ο δίσκος φυσικά δεν θα μπορούσε να κυκλοφορήσει στην Ελλάδα μέσα στη δικτατορία. Δυο τραγούδια του όμως, το "Ven conmigo ven" και το "Balada de Matilde" (γραμμένο από τον Νερούδα για τη γυναίκα του) τραγουδήθηκαν από τη Λήδα Χαλκιαδάκη, κόρη της Δανάης, και τον Σπύρο Βλασσόπουλο στον δίσκο τους Χαμένο τίποτα δεν πάει που κυκλοφόρησε λίγους μήνες πριν τη μεταπολίτευση.


Όταν πια είχε επιστρέψει στην Ελλάδα, η Δανάη μίλησε για τον δίσκο στον Αλέκο Πατσιφά της Lyra, αλλά εκείνος δεν κατάλαβε ίσως τη σημασία του και έτσι δεν ενδιαφέρθηκε για την κυκλοφορία του στην Ελλάδα. Το 2004, οι εκδόσεις "Καστανιώτη" επανεκδίδουν το Εστραβαγάριο του Νερούδα σε μετάφραση της Δανάης και μέσα στο βιβλίο έχουν την εξαιρετική ιδέα να συμπεριλάβουν ένα cd single με τα τρία τραγούδια του Εστραβαγάριο που υπάρχουν στον δίσκο Danai canta a Neruda μαζί με έναν συγκινητικό χαιρετισμό του ίδιου του Νερούδα στην αρχή. Όνειρό της Δανάης ήταν κάποια στιγμή η Ελλάδα να νακαλύψει ολόκληρη αυτήν την εργασία της και αυτό το όνειρο ανέλαβαν να της το πραγματοποιήσουν, έναν χρόνο μετά τον θάνατό της, η πρεσβεία της Χιλής στην Αθήνα, η Culture Music Records και η κόρη της Λήδα Χαλκιαδάκη. Το CD κυκλοφορεί με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 200 χρόνων από την απελευθέρωση της Χιλής από τους Ισπανούς "κονκισταδόρες" και τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών της Χιλής και της Πρεσβείας της Χιλής στην Ελλάδα. Παραγωγός του είναι η Λήδα Χαλκιαδάκη ενώ τον συντονισμό του εγχειρήματος έχει η Κάθη Βεκρή.


Η επίσημη παρουσίαση του σημαντικού CD Danai canta a Neruda θα γίνει αύριο, Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου, στις 5 το απόγευμα στο ξενοδοχείο President (Λεωφ. Κηφισίας 43) στην αίθουσα The Penthouse Lounge Bar του 21ου ορόφου. Στην εκδήλωση αυτή θα μιλήσει η πρέσβειρα της Χιλής κ. Σοφία Πρατς-Κούμπερτ. Ποίηση θα διαβάσουν η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου (ανηψιά της Δανάης), ο Γιάννης Ευθυμιάδης και η Λήδα Χαλκιαδάκη, η οποία θα τραγουδήσει ισπανόφωνο τραγούδι.

Απολαύστε δυο από τα τραγούδια αυτού του δίσκου με την αξέχαστη Δανάη Στρατηγοπούλου. Το "Ven conmigo, ven" σε μια σπάνια τηλεοπτική εμφάνιση της Δανάης στην ελληνική τηλεόραση, στην εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού Το πορτρέτο της Πέμπτης (1976).



Και το υπέροχο "Adios otono de Paris", το ποίημα που έγραψε ο Νερούδα για να αποχαιρετίσει το αγαπημένο του Παρίσι, στο οποίο έζησε ως πρέσβης της χώρας του, όταν η Χιλή τον κάλεσε να γίνει Πρόεδρος. Ο πόνος του αποχωρισμού ήταν μεγάλος αλλά το χρέος προς την πατρίδα του ακόμα μεγαλύτερο...



Και εδώ η Λήδα Χαλκιαδάκη τραγουδά υπό το βλέμμα της μητέρας της το "Gracias a la Vida" της Violeta Parra, στην εκπομπή Έχει γούστο της ΝΕΤ (μια εκπομπή που όπως ομολόγησε η παρουσιάστρια της εκπομπής Μπήλιω Τσουκαλά έχει σβηστεί από το αρχείο της ΕΡΤ...)



Στην ίδια εκπομπή η Λήδα τραγούδησε και το "Adios otono de Paris":




Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στις ιστοσελίδες της εταιρίας Culture Music Records και των χορηγών επικοινωνίας της εκδήλωσης www.americalatina.com.gr και www.politismos.com.gr

2 σχόλια:

vag είπε...

super ta video!
megalourgises pali me to arthro!
kalimera, kalo mina, xaroumeni anoiksi! ;-)

Παυσικραίπαλος είπε...

Καταστενοχωρήθηκα με αυτό που έφγραψες ότι η εκπομπή της Τσουκαλά με τη Δανάη και την κόρη της έχει σβηστεί από το αρχείο της ΕΡΤ! Την είχα δει αυτήν την εκπομπή και τη θυμάμαι (μάλιστα, εκέι άκουσα πρώτη φορά το ονειρικό "Gracias a la vida").
Καλά... κοντεύουμε να χωνέψουμε ότι οι θρυλικές εκπομπές/σίριαλ κλπ της δεκαετίας του '70 έχουν χαθεί οριστικά... Σήμερα όμως???... Με τόσο πλούτο μέσων γιά αποθήκευση και διατήρηση αρχειακών υλικών, είναι απλά εγκληματικά ηλίθιο και ασυγχώρητο να συμβαίνουν τέτοια πράγματα...
Τουλάχιστον, είμαι ήσυχος πως μεμονωμένοι ρομαντικοί τα συλλέγουν, και τα διασώζουν με μεγαλύτερη αγάπη και υπευθυνότητα, όπως ο συγγραφέας αυτού του μπλόγκ!